maandag 20 november 2017

zaterdag 21 oktober 2017

dinsdag 10 oktober 2017

Thomas Smith vs Sargon of Akkad Debate #Mythcon + commentaar van Sargon



Vervolg: commentaar van Sargon op het feit dat Thomas Smith nu door zijn eigen groepsgenoten aangevallen wordt.

donderdag 3 augustus 2017

Waarom een wiskundige niet kan koken

Vraag:Waarom kan een wiskundige geen aardappelen koken?
Antwoord: Hij of zij blijft steken bij "snijd de aardappelen in gelijke delen".

maandag 31 juli 2017

Een gelukkige kerel? + update: het mysterie van de juten zak.


Net als de vorige ansichtkaart met de brandende brief hier weer een fotografisch kunstwerkje uit 1916 of daaromtrent. 


Voor een geschilderde achtergrond wordt een (jarige?) gelukzalig kijkende man gefêteerd door drie bevallige, goed geklede en gekapte  jongedames die hem blijkbaar snel dronken willen hebben, aangezien ze hun glazen met champagne bijna in zijn mond leeggieten.
Op de tafel, bedekt door een voor het schilderachtige effect ietwat verfrommeld gehaakt kleedje, liggen naast de champagne en de koeler de symbolen van geluk, een nogal groot uitgevallen klaver(tje) vier en een hoefijzer, waarvan ik dacht dat als die ondersteboven hangt of staat, het geluk er dan juist uitstroomt. Maar dit zal onderwerp zijn van diepgaande occulte beschouwingen denk ik.

Gedeeltes van de afbeelding zijn handmatig ingekleurd , zoals enkele voorwerpen op tafel, de jurken van de dames en natuurlijk de blosjes op de wangen van de vier personen, die het zeker al aardig warm beginnen te krijgen. Als extraatje is er dan met een dikkere verf de parels in de kettingen van de dames aangebracht, zodat die als gestolde druppels op de kaart liggen. De boodschap van deze kaart is wat makkelijker te duiden dan de "brandbrief". De geadresseerde wordt alle geluk van de wereld toegewenst. En wie zou er niet tekenen voor zulk aangenaam gezelschap?

Toch is er iets wat onduidelijk blijft en dat is de juten zak op tafel, die in een rechte hoek gebogen deels tegen de boezem van de vrouw in het geel aanrust. Wat zit er in die zak? Geld? Heeft de vrouw in het geel daarom alvast haar arm eromheen geslagen? Foei, wat denk ik toch weer slecht over mensen.

Update:
De juten zak heeft me aan het denken gezet. Als daar geld in zit, dan lijkt het erop dat de drie vrouwen, die zusters van elkaar lijken, de man dronken willen voeren om hem zo zijn geld afhandig te maken. De dame in de ietwat doorschijnend lijkende, gele jurk houdt zich wat klein, maar haar arm ligt al half om de jute zak hen, terwijl ze op het punt staat om haar champagneglas boven's mans kruis te legen, waarschijnlijk om hem daar daarna droog te deppen onder het slaken van kirrende verontschuldigingen. Bah, mijn perverse natuur gaat weer met me op de loop.








zondag 30 juli 2017

Heer Ollie en de Deugdrammers

 Een schitterend verhaal van Taljaard

Op een regenachtige herfstavond, nadat Joost een eenvoudige, doch voedzame, maaltijd had bereid zat Heer Ollie voor het haardvuur in de zitkamer van Slot Bommelstein de post van deze dag door te nemen. Zijn oog viel op een grote bruine enveloppe, die er ambtelijk en formeel uitzag. In het daarin ingesloten schrijven werd vermeld dat tante Berezina uit het onzalige oord Lacrimosa het tijdige met het eeuwige had verwisseld. Heer Ollie werd verwittigd dat hij zich, voor het voorlezen van het testament en de verdeling van de nalatenschap, voor de datum van overmorgen naar dit onzalige oord had te begeven. De volgende ochtend werd de Oude Schicht aan geslingerd en reed Heer Ollie, vergezeld door zijn jonge vriend Tom Poes, naar Lacrimosa.

Enige uren nadien veranderde het voorheen lieflijke landschap in een bepaald naargeestige en mistige vlakte toen zij Lacrimosa betraden. Omdat Heer Ollie vanwege de allengs dikker wordende mist bang was om te verdwalen, wilde hij de weg vragen. Hij zag een gebogen en in het grijs gehulde gestalte langs de kant van de weg lopen en besloot deze persoon aan te spreken. ”Goede man”, zo begon hij met zijn gewoonlijke joviale wellevendheid, ”kunt u ons wellicht zeggen waar zich het landhuis van Berezina Bommel ook alweer bevindt?” De Lacrimosiër reageerde hierop als door een adder gebeten; ”mannelijk chauvinistisch, reactionair zwijn!”, zo krijste de aangesproken persoon woedend. ”Hoe durft jij zomaar mijn gender-identiteit te veronderstellen?” ”Wat bedoelt u?”, zo vroeg Heer Ollie hoogst verbaasd.

Lees het hele verhaal bij E.J. Bron.

donderdag 27 juli 2017

Een in brand gestoken brief

Vanochtend een veertigtal prentbriefkaarten op de markt gevonden uit 1916 en daaromtrent. Het waren zo'n beetje de eerste fotografische ansichtkaarten denk ik en van vele slaat het zilveroxyde glimmend grijs uit. De afbeeldingen, afkomstig uit een tijd die onwerkelijk lijkt, zijn bronnen van humor en verwondering , zoals de hier afgebeelde situatie. Op de achtergrond zien we een man die een vrouw het hof maakt en op de voorgrond twee dameshanden, waarvan er één een brief vasthoudt en de andere (met trouwring) een kaars die de brief in brand steekt. Wat betekent het? Wat wil de afzender hiermee zeggen? Zegt ze hiermee een correspondentie op omdat ze getrouwd is? Heeft ze een hekel aan de brief die ze kreeg van haar man of geliefde?  De kaart is één van de weinige die niet verstuurd is. De reden zal zijn, dat de verstuurder de kaart verkeerd om heeft gehouden toen ze het adres schreef, waardoor het adres links kwam in plaats van rechts. Aangezien de kaart niet verstuurd is, is de kaart ook afkomstig van de dame die al die andere kaarten kreeg en dat doet me afvragen of ze degenen die haar die kaarten stuurden te kennen wilde geven dat ze hun kaarten en brieven niet op prijs stelde? Of is het geen brief maar een trouwakte? Ik heb geen flauw idee.


dinsdag 11 juli 2017

zaterdag 1 juli 2017

vrijdag 2 juni 2017

Als het goed is - poging tot gedicht #1


Ik zal u vertellen wat u niet wilt weten
dingen die u liever wilt vergeten.

's Avonds wil ik niet naar bed
en 's Ochtends de slaap niet verdrijven
Ik heb niet gevraagd om hier te zijn
Maar waarom kan ik hier niet blijven?

Ooit wilde ik schrijver worden. Dichter.
Dacht dat ik wat te vertellen had.
Maar wat ik opriep was mijn eigen hel
Wie heeft daar wat aan?

Mensen hebben meningen
Sommigen wel twee of drie.
Maar de zon schijnt voor eenieder
Maakt het wat uit voor wie?

Ik ken een geheim dat ik niet mag verklappen
Als ik het zeg bezegel ik mijn lot.
Een dwaas die spreekt, een wind die waait
Wie telt het aantal nodige stappen?

Als ik spreek  van de zon
Werp ik een schaduw
Als ik duisternis preek
Wie zal er dan zien?

De poëzie is dood, de laatste dichters gestorven
door overmoed. Verloren in hun lege woorden
stamelden zij de laatste strofen
waarin zij het rijm versmaadden
en geraaskal het woord beroofde
van haar laatste toevluchtsoord.

Wie het weet mag het niet zeggen
Wie het zegt kan het niet weten
Is zwijgen beter dan het rijgen

van woorden  die niets betekenen?
woorden waar je niet op kunt rekenen?

Beschouw het dan als tijdverdrijf
Iets om de dag mee door te komen.

De dag voordat Columbus in Amerika strandde was het
voor hem een dag als elke andere.

Er is geen einde of  begin
En alles wat je weet is fout
Een ei is minder lekker zonder zout
En je neus zit hoger dan je kin.

Als het goed is.













vrijdag 19 mei 2017

Oncyclopedia Neerlandica en de piepers



De Oncyclopedia Neerlandica is een verzameling onzinnige non-feiten. Het concept van de site is het vormen van een parodie op Wikipedia. Of liever een humoristische encyclopedie waar belachelijke dingen serieus worden behandeld, serieuze zaken belachelijk worden omschreven en alles daartussenin, behalve serieuze zaken die serieus worden behandeld. De opmaak wordt gelijk gehouden aan Wikipedia, evenals de interne struktuur. Het enige wat anders is, is dat feiten vervangen zijn door (grappige) onzin.

In de 11 jaar dat het op 1 juli 2017 bestaat zijn er bijna 3000 artikelen geplaatst en zijn er vele onderafdelingen gemaakt, waaronder OnWoordenboek (een humoristisch woordenboek), OnNieuws, het nieuwsmedium dat de Telegraaf overbodig maakt, Onboeken, een immer groeiende verzameling aparte lectuur waaronder een kookboek en OnGerijmd, een bundel zeer gevarieerde poëzie. Ook moet genoemd worden de Oncycloversiteit, waar men dat leert wat men beter snel weer kan vergeten. Het lesmateriaal bestaat behalve natuurlijk Oncyclopedia zelf, ook de afdeling "Hoe?".

Ieder jaar worden er 4 schrijfwedstrijden gehouden waar iedereen zich voor kan inschrijven. De lentepieper, zomerpeer, herfstkool en winterpeen, samen vallend onder de naam "Pieper". Ik heb dit keer weer meegedaan met een artikel waar ik zelf wel tevreden over ben: Flamenco.

Zoals ook bij Wikipedia staat het eenieder vrij om aan de Oncyclopedia bij te dragen. De bijdragen moeten dan wel binnen het concept passen en daarvoor is de beginnersgids in het leven geroepen.
De artikelen, evenals de Woordenboeklemma's etcetera verschillen onderling nogal van elkaar. Het varieert van korte aanduidingen van absurde lemma's tot diep doorwrochte epistels, waar duidelijk onderzoek voor is verricht. Uw waardering ervan zal afhangen van onder andere uw leeftijd, humeur en omstandigheden. Het kan zijn, dat u bepaalde omschrijvingen helemaal niet leuk vindt en misschien beledigend. Voor mensen die echt boos worden is er het Gastenboek waar hun kritiek wordt geplaatst en verder wordt op de Oncyclopedia iedereen en alles zonder onderscheid (discriminatie) op de hak genomen. Op de Oncyclopedia is niemand geïnteresseerd in meningen over het een of het ander. Sterker nog: De Oncy is helemaal niet geïnteresseerd in meningen. Dat laten ze over aan de admins op Wikipedia de vijand De Site Die Niet Mag Worden genoemd. Dit maakt in mijn ogen de Oncyclopedia tot een verfrissende haven in een steeds moeilijker wordende wereld.

Mocht u echter de indruk krijgen dat alles en iedereen vogelvrij is op de Oncyclopedia, dan is dat een foute veronderstelling. In tegenstelling tot publieke figuren zijn personen die zelf niet de publiciteit zoeken op de Oncyclopedia beschermd. Op cyberpesten wordt scherp gelet en iemand die bijvoorbeeld een artikel aanmaakt om een klasgenoot in de zeik te nemen kan rekenen op een langdurige verbanning en in sommige gevallen een mailtje naar de school waarvandaan het artikel werd geschreven. Op de Oncyclopedia Neerlandica is humor een serieuze zaak! Doordat humor niet gedefinieerd kan worden hebben de admins  er soms een harde kluif aan.

Ik nodig u van harte uit om op een van de links hierboven te klikken en er eens rond te kijken. Misschien vindt u het niks en bent u zo weer weg en misschien raakt u geïnspireerd om ook iets te schrijven over een onderwerp waar u wel iets grappigs over weet te verzinnen. Klikt u in ieder geval minstens een paar keer boven in de linker zijbalk op "willekeurige pagina" en het zou me verwonderen als u niet minstens met een glimlach afscheid neemt en hopelijk ook eens hartelijk gegrinnikt of zelfs geschaterlacht (geschaterlachen?) hebt.

zaterdag 13 mei 2017

Regenboog

Gisteren, 12 mei 2017. Zelden zo'n duidelijke, "massieve" regenboog gezien. Let op het verschil in kleur van de lucht binnen de boog en erbuiten.




dinsdag 9 mei 2017

Varantulo (een schrijfoefening)


In de strijd tussen de Ongezworenen en de Verplaatsbaren merkt niemand iets van de hoogdravende speeches die door voor- en tegenstanders van de nationale gelijkschakeling in de salons en achterkamers van het hulpverleningsgilde worden gehouden . Wat opvalt hierbij zijn de uitermate schijnheilige woorden van degenen die zeggen het beste met ons voor te hebben maar in werkelijkheid gedoofde sterren uit stilstaand water vissen. Hoe moeten wij verklaren dat er nog mensen zijn die deze bakerpraatjes slikken als waren het in fondant gedoopte marsepeinen biggetjes?

Zijn we zo ver afgegleden dat men met droge ogen kan beweren dat er zoiets bestaat als een gerechtmatigde aanpassing van voldongen feiten? We kennen toch de gevleugelde woorden van Adamantio III, die ons op het hart drukte nooit de zwijgzamen te onderschatten? Zij zijn het namelijk die een veroordeling kunnen uitstellen door hun gezamenlijke gewicht in de schaal te leggen, mits men dan wel de voorwaarden daarvoor niet bij voorbaat uitstelt! De dragers van de gemanifesteerde onderbouwingen worden al genoeg belast.

Anderzijds is het lang geleden dat de waaier van mogelijkheden zich zo duidelijk manifesteerde aan eenieder die de moeite wilde nemen om één en één op te tellen en op het dagelijkse leven toe te passen zonder te denken aan hetgeen men wel belooft maar nooit nakomt: het rechtvaardige afstand houden van wat niemand iets aangaat. We zijn toch door algemene verworvenheden gekomen op een punt waarop we dit soort dingen niet meer hoeven te vergulden of verhullen? U bent toch ook niet gediend van verwaterde smaakmakers in dienst van een vriendenclub? Het maakt niet uit of men wel of niet de zwaarste taken als eerste of als laatste op de schouders legt van degenen die niet gevraagd hebben om uiterste consequenties. Het mag toch ook wel eens van een andere kant komen? Na zoveel beraadslagingen zou men toch enige duidelijkheid moeten kunnen verschaffen waar men nu uiteindelijk voor staat. Blijven we draden verwisselen en kleuren betwisten? Blijven we ondermaatse argumenten gebruiken voor zaken die niet zonder scherpe nuance kunnen? Het zou mooi zijn als we hierover eensgezind een verklaring zouden kunnen overleggen aan de afgevaardigden van het conglomeraat. Nu staan we maar een beetje schaapachtig op een hoek van de straat kastanjes te poffen voor mensen die liever thuis bij moeder de vrouw een kruiswoordpuzzel oplossen. Of denkt u dat het allemaal vanzelf gaat?

Er zijn vast en zeker lezers die mijn visie niet delen. Aan u zou ik willen vragen het volgende te overwegen: Ziet u in de nabije toekomst mogelijkheden om aan de hand van klaarblijkelijke overwegingen de door het gezond verstand ingefluisterde scenario nog op zodanige wijze aan te passen dat ook degenen die anders aan het kortste eind zouden trekken een kans maken om weer terug te komen waar ze anders nooit weggegaan zouden zijn? Als u hierop bevestigend antwoordt, dan moet dat toch voldoende reden zijn om naast de vele zegeningen van het natuurlijk in gang gezette proces toch ook de mogelijke gevaren in te zien, die veroorzaakt worden door een te lang volgehouden ontkenning van wat voor eenieder duidelijk moet zijn: dat dat wat gekend word ook ontkend kan worden, al is daar meer flexibiliteit voor nodig dan het geloof in een scala van doelmatigheden.

U ziet: ik verschuil me niet achter loze woorden. En als wat ik zeg mocht leiden tot een onderzoek naar het gedrag van vermeend onberispelijke leden van de samenleving dan neem ik het gemopper van mensen die liever van me zouden horen dat de lucht blauw is voor kennisgeving aan. Het mag niet buiten overweging gehouden worden dat nadat ook degenen die pas achteraf  bij afwezigheid van getuigen afgeschilderd zijn als voorstanders van een drievoudige herschikking van de bestandsovereenkomsten werden buitengesloten, nu ook de geachte leden van de doorstartcommissie door valse berichten worden gedwongen om werk te maken van dat wat iedereen liever vergeten was (een zaak die alleen maar slachtoffers kent), alsook door de voortdurende aankondigingen van schijnbare meevallers, die echter al tijden door wezensvreemde invloeden zijn verworden tot gezichtsvereffeningen, die geen verschil maken in het al of niet doordringen van de bovenstroom in de bassins van de landelijke consensus.

 Toch zal men eens de teugels weer moeten oppakken, anders gaat het paard er uit zichzelf vandoor en wat moet men dan met een lege kar? U denkt toch niet dat men in de kringen van mensen die relativering en onderwaardering beschouwen als voortbrengselen van een hegemonistisch onderdrukkingsmechanisme aan zulke overwegingen enig belang hecht? Zij lachen om veronderstellingen en bespreken hun aangedaanheden in de nachtelijke uurtjes, als de belastingbetaler de slaap niet kan vatten vanwege het uitstel van de uurdelingscompensatie en een enkele late wandelaar met zijn hoofd diep in de kraag gestoken voorovergebogen door de regen en de natte straten loopt om te beginnen aan wat men zou kunnen noemen zijn onbezoldigde zoektocht naar de komende dageraad.

En vergeet niet: het drama speelt zich af in u en mij, laten we dat niet veronachtzamen. Wij moeten het doen. U. Ik. U en ik. U en ik en iedereen. Anders lukt het niet.

vrijdag 21 april 2017

Phantom 3

De video is van verleden jaar en al eens elders geplaatst, maar ik zet hem hier nog eens neer. Niet om de weinig spectaculaire beelden, laat staan montage, maar om het muziekje, dat tegelijk hoopvol en hopeloos weemoedig stemt, hoewel het volkomen kunstmatig is en er verder niets in gebeurt.

Haarlem


Schakers


woensdag 12 april 2017

Terug bij af?

Wat een desillusie.

Door een Syrische luchtmachtbasis te bombarderen zonder bewijs van A: dat er Sarin was gebruikt en B: wie dat dan zou hebben verspreid is de wereld weer terug in de laatste dagen van de Obamaregering en de dreigende verkiezing van Hillary Clinton. Of eerder nog terug naar 2013 toen Putin een dreigende oorlog wist af te wenden door te garanderen dat Assad alle chemische wapens zou verwijderen. De verhouding tussen de USA en Rusland is nu tot op het vriespunt gezakt. en de idiote omslag van Trump heeft al zijn supporters in verwarring dan wel in afschuw achtergelaten. Wanhopig worden er verklaringen gezocht voor deze ontkenning van al zijn voorgaande standpunten met betrekking tot Syrië en Amerikaanse militaire inmenging in buitenlandse aangelegenheden.

Deed hij het om zijn zogenaamd tanende populariteit op te schroeven? Dat zou wel een erg cynisch motief zijn. Deed hij het om degenen die hem beschuldigden van samenwerking met Putin tot zwijgen te brengen? Dat is hem dan wel goed gelukt. Plotseling werd Trump van alle kanten lof toegezwaaid. Een absurd iets om te zien. Mijn vraag is dan wel: als hij om deze beschuldigen te ontzenuwen bereid is om een waanzinnige oorlog tegen Rusland te riskeren, doet hij dan niet precies dat waar hij niet voor is gekozen en precies dat waardoor Hillary NIET werd gekozen?
Een derde verklaring zou zijn, dat Trump een signaal af wilde geven aan Noord-Korea, China en wat andere landen. Ook in dat geval is de actie beneden alle peil. Niets onrechtvaardigers dan het slachtoffer straffen om de autoriteit te bevestigen en op de lange duur een funeste strategie.

Maar wat is er nu echt aan de hand? Niemand schijnt het te weten. Vanuit Washington komen er tegenstrijdige berichten en de tweets van Donald Trump, waarin hij aankondigt dat er meer acties zullen komen zijn zorgelijk te noemen en geven geen hoop voor verbetering van de situatie. Wil hij nu plotseling dat Assad aftreedt? Maar Assad is met Rusland de enige die ISIS en Al Qaida/Al Nusra bestrijdt. WTF is happening? Is Trump ingepalmd door de "deep state"? Door degenen die achter Obama en Clinton stonden?

Met zijn onbezonnen (?) daad heeft Trump mensen van hem vervreemd die hem vanaf het begin tegen de stroom in hebben gesteund. Milo Y., Joseph Watson en vele anderen vragen zich wat er aan de hand is, net als neem ik aan de lezers van EJBron.

Ik zie eigenlijk maar twee uitwegen uit deze puinhoop.
1: Trump handelde volgens informatie van zijn inlichtingendienst(en). Hij kan de CIA hier de schuld van geven en het gebruiken als extra bezem om de diensten schoon te vegen (als dat mogelijk is).
2: Dit was een opzetje tussen Trump en Putin om Trumps binnenlandse problemen op te lossen.

Optie 2 zou moeten betekenen, dat het huidige bezoek van Secretary of State Rex Tillerson aan Moskou zou moeten leiden tot een begin van herstel van de verhoudingen. Maar gezien de kille, zo niet vijandige ontvangst in Moskou tegenovergestelde standpunten, waarbij Amerika de schuld van de gifgasaanval (?) bij Assad legt en van Putin eist dat hij de steun aan Assad intrekt en Putin dat laatste absurd vindt en spreekt van een false flag, zijn de perspectieven niet hoopgevend.

Een kwalijk en verwarrende zaak. Hoe zal Trump zich verder ontpoppen? Wat hij nu doet is spelen met vuur en een onvoorspelbare leider met zoveel macht is bijzonder gevaarlijk in het kruidvat dat de halve wereld is geworden. Of is hij, zoals de somberste commentatoren uitspreken, gewoon ingepakt door de deep state en danst hij nu naar hun pijpen?

(dit artikel verscheen tevens op E. J. Bron)

Geert Wilders And The Suicide Of Europe

  • None of Wilders's speeches incites violence against anyone; the violence that surrounds him is directed only at him.
  • The only person talking about these problems is Geert Wilders. Dutch political leaders and most journalists seemingly prefer to claim that Geert Wilders is the problem; that if he were not there, these problems would not exist.
  • What adherents of this view, that the West is guilty, "forget" is that Islam long oppressed the West: Muslim armies conquered Persia, the Christian Byzantine Empire, North Africa and the Middle East, Spain, Greece, Hungary, Serbia and the Balkans, and virtually all of Eastern Europe. The Muslim armies were a constant threat until the marauding Ottoman troops were finally turned away at the Gates of Vienna in 1683.
Even if the Dutch politcian Geert Wilders had won and if the Party for Freedom (PVV) he established eleven years ago had become the first party in the country, he would not have been able to become the head of the government. The heads of all the other political parties said they would reject any alliance with him ; they maintain this position to this day.

For years, the Dutch mainstream media have spread hatred and defamation against Wilders for trying to warn the Dutch people - and Europe - about what their future will be if they continue their current immigration policies; in exchange, last December, a panel of three judges found him guilty of "inciting discrimination". Newspapers and politicians all over Europe unceasingly describe him as a dangerous man and a rightist firebrand. Sometimes they call him a "fascist".

Lees het hele artikel op Zerohedge

maandag 10 april 2017

vrijdag 7 april 2017

woensdag 5 april 2017

maandag 3 april 2017

zondag 2 april 2017

woensdag 22 maart 2017

"Aan het volk van Nederland" - citaat



"Alle mensen zijn vrij geboren.

De een heeft van nature over de ander niets te zeggen.


De ene mens is wel wat verstandiger van geest of wat sterker van lichaam of wat rijker dan de ander; doch dat geeft hun, die verstandiger, sterker of rijker zijn, niet het minste recht om over de minder verstandigen, minder sterken, minder rijken te heersen.

God, ons aller Vader, heeft de mensen geschapen om gelukkig te worden en aan alle mensen - niemand uitgezonderd - de verplichting opgelegd, om elkaar zoveel mogelijk gelukkig te maken.

Om dit goede doel van de Schepper te bereiken, dat is om hun geluk te bevorderen, hebben de mensen gevonden dat zij niet beter kunnen doen dan zich in groten getale - somtijds van enige miljoenen - bijeen te voegen en grote maatschappijen te vormen, waarvan de leden (wat gij altijd goed in het oog moet houden) van nature allen aan elkaar gelijk zijn, en de een niet onderworpen is aan de ander.

In deze maatschappijen - meestal burgermaatschappijen, volken of naties genoemd - verbinden zich de leden of participanten om elkanders geluk zoveel mogelijk te bevorderen, en elkaar onderling met vereende krachten te beschermen en in het ongestoorde genot van alle eigendom, bezittingen en alle geërfde en wettig verkregen rechten te handhaven.

Gij begrijpt dus, dat als enige leden van die maatschappij op een gewelddadige wijze in hun rechten en bezit worden aangevallen en te kort gedaan, [.......] de gehele maatschappij dan verplicht is om dit geweld tegen te gaan en al haar krachten te verenigen om er zich tegen te verzetten en aan haar medeleden en mededeelgenoten volkomen vergoeding van schade en zekerheid voor de toekomst te bezorgen."

Uit  "Aan het volk van Nederland" (1781) van Joan Derk van der Capellen tot den Pol.

maandag 20 maart 2017

Commentarii De Republica Batava

"Commentaren op de Bataafse Republiek". Zo luidt, naar wat ik begrijp, de vertaling uit het Latijn van de titel van het boek dat ik verleden week op de rommelmarkt kocht. Het boekwerk is uitgebracht in 1782 en geschreven door Friderici Wilhelmi Pestel (gelatiniseerde naam van Frederik Willem Pestel, wat weer de vernederlandste vorm is van Friedrich Wilhelm Pestel).


Op het titelblad wordt de uitgever vermeld als "LUGDUNI BATAVORUM, Apud LUZAC & van DAMME" gevolgd door het jaartal MDCCLXXXII (1782) (zie afbeelding)

Er staan er enkele stempels op het titelblad, waaronder: "Bibliotheek van de  2e Kamer der Staten-Generaal" en "Verwijderd Kon. Bibl.", waar de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag mee bedoeld zal zijn. Het derde stempel is een code in rode inkt en verder zit er een sticker opgeplakt met een code en een randmotief dat doet denken aan de etiketten op schoolschriften uit de vijftiger jaren.

De naam van de uitgever is interessant. "Lugduni Batavorum" wordt vertaald als "Bataafse steden van God", en dan met name van de Germaanse zonnegod Lugh. Wikipedia noemt een Lugdunum Batavorum als de meest westerse grenspost van het Romeinse Rijk, maar meer steden werden Lugdunum genoemd, zoals het huidige Lyon. Ik maak me dan ook sterk dat in dit geval Leiden wordt bedoeld.

1782 was een jaar aan de vooravond van grote veranderingen in de machtsstrukturen in de Westerse (Christelijke) wereld. Nadat de Katholieke kerk veel van zijn macht was kwijtgeraakt, lagen nu de koningshuizen en de adel (in Nederland het regentendom) onder vuur. Een jaar voor de "Commentarii" verscheen het anonieme geschrift "Aan het volk van Nederland", dat grote opschudding veroorzaakte en dat na 100 jaar geschreven bleek te zijn door  Joan Derk van der Capellen tot den Pol, de "peetvader" van de Nederlandse Patriotten.

Amerika was in de onafhankelijkheidsoorlog tegen Engeland verwikkeld en het was dankzij de invloed van Van der Capellen en de Patriotten, dat Nederland geen militaire steun zou verlenen aan Engeland en na de overwinning van Amerika als 2e land de Amerikaanse Statenbond als onafhankelijk land zou erkennen.

In Europa broeide het echter ook. Zoals gezegd lagen de oude machtsstrukturen onder vuur, wat in 1789 (7 jaar na de Commentarii) zou uitmonden in de Franse Revolutie, die zich als een uitslaande brand Europa grotendeels overspoelde. Die revolutie kwam echter niet uit de lucht vallen, maar kwam voort uit de groeiende tegenstelling tussen de  zichzelf schandalig verrijkende adel/regenten, ten koste van het gewone volk, dat aan de ene kant steeds armer werd en aan de andere kant steeds beter geïnformeerd raakte. [Een terzijde: De Commentarii zijn in het Latijn geschreven, dus niet bedoeld voor het gewone volk, het "grauw"]. Ook in Nederland broeide het dus en toen de Franse revolutionaire regering bij ons op de deur klopte, vond in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden in 1795 met instemming en steun van de Fransen (tegen grote concessies) datgene plaats wat denk ik de eerste Nederlandse polderrevolutie werd: De Bataafse Republiek, die de kiem werd van onze Parlementaire Democratie. Helaas was de republiek (onder grote broer Frankrijk) geen lang leven beschoren en kwam ze ten einde toen Napoleon het heft in handen nam en de verenigde gewesten volledig onder Frans bestuur bracht.

Wat een schat aan verhalen komen uit alleen al het titelblad van dit boekwerk naar boven! Van een boek op een markt naar de Patriotten, de Franse en Amerikaanse revoluties met uitstapjes naar Rome, de Bataven en de Germaanse mythologie. Ik raad de lezer aan de artikelen onder de links te lezen voor een boeiende inkijk in een zeer interessante periode van de Nederlandse geschiedenis in nationaal (!) en mondiaal opzicht. Een periode die zeer actueel is, aangezien op dit moment de Democratie is gekaapt en uitgehold door de huidige politieke kaste en de daaruit voortkomende regeringsleiders en volksvertegenwoordigers, die geen trouw zweren aan het volk dat hen aangesteld heeft, maar aan de Koning en die de belangen van de rijke industriëlen en banken behartigen en de Nederlandse soevereiniteit verkwanselen aan die vreemde mogendheid, de EU. De "populisten" bonzen en rammelen nu net als toen de Patriotten aan de poorten van de macht en de huidige ontwikkelingen zijn misschien de voorbodes van een komende revolutie, waarin de democratische instituties worden vervangen door een meer directe democratie. De vraag is of dit zal gebeuren op de Franse manier, door de "Rode haan te laten kraaien", door brand, opstand en guillotines, of dat het een Nederlandse polderrevolutie zal worden zoals ooit het ontstaan vande Bataafse Republiek.

Wat echter de huidige situatie zo gecompliceerd en gevaarlijk maakt is dat wat op levensgevaarlijke wijze gestimuleerd en goedgepraat wordt: de toenemende invloed van de immigranten, die boeken als die ik op de markt vond zouden gebruiken als pleepapier, maar die me als ik ook maar naar hun boek wijs zouden lynchen. Deze factor maakt het geheel bijzonder onvoorspelbaar en de kans dat het inderdaad op burgeroorlog (of gewelddadige islamitische overname) uitloopt een stuk groter.

Dan iets over het boek zelf:
Dat is zoals gezegd in het Latijn geschreven. Ik beheers de taal niet en heb dus geen idee wat de commentaren inhouden. Op internet heb ik tot nu geen vertaling kunnen vinden, Maar wel een commentaar op de Commentarii. Het lezen/begrijpen daarvan vergt al een hoop achtergrondkennis op zich. Om erachter te komen wat de commentaren ongeveer behandelen zal ik verder moeten zoeken en iedere hulp van de lezer is welkom. Is de schrijver een Patriot, een Orangist of min of meer neutraal? Is de inhoud belangwekkend of is het onbegrijpelijk politiek gezwets in de ruimte? Dan vraag ik me af: Wat zal ik met het boek doen? Ik heb er niet veel voor betaald en zou het liefste zien dat het ergens goed terecht komt en als de inhoud relevant is er een vertaling van wordt gemaakt. Heeft er iemand tips?

Voor de tekst van "Aan het Volk van Nederland" zie bladzijde 63 hier.

Dit artikel verscheen tevens op E. J. Bron








Domkerk Utrecht #2


zondag 19 maart 2017

vrijdag 17 maart 2017

Was 15 maart het Feest van de Democratie?

Toen ik woensdag de deur uitging, ben ik naar een andere wijk gegaan dan waar ik woon, aangezien ik de stembureaus in de mijne niet vertrouwde.

Bij het eerste bureau dat ik bezocht zat er achter de tafels met medewerkers een dame met een strak omzwachteld vollemaansgezicht. Ik ben in de deuropening gestopt en heb duidelijk kenbaar gemaakt dat ik protesteerde tegen de aanwezigheid van iemand die uiterlijke tekenen van een ideologie draagt. Ik zei dat we in een seculier land leven, met scheiding van kerk en staat en dat een stembureau neutraliteit moest uitstralen. De reactie was schandelijk. Er werd naar me geschreeuwd dat ik “weg moest wezen” (door medewerksters nota bene), waarop er een beveiliger naar me toe kwam en zei dat ik weg moest gaan. Ik ben van kwaadheid weggegaan, maar op het tweede stembureau trof ik hetzelfde aan. Ik heb daar ook luid en duidelijk hetzelfde verhaal afgestoken en voordat mensen konden rageren ben ik weggelopen. In het centrum heb ik toen een stembureau gevonden waar geen propaganda voor een ons (en de PVV-)vijandige ideologie werd gemaakt. De lezer zal misschien opperen dat ik officieel een klacht in had moeten dienen, maar ik woon in Amsterdam, de stad waar GroenLinks nu de grootste partij is en ik wist daarbij niet of een klacht wettelijke grond heeft. Mensen met wie ik hierover praat zeggen dan dingen als: “dan ga je naar dat en dat bureau, daar zitten alleen blanken.” En dat zeggen mensen tegen me die ik waardeer en als vriend beschouw! Maken me uit voor racist. Smerig!

In de loop van de dag groeide mijn ergernis en kwaadheid. Er waren dus Moskeeën ingericht als stemlokalen! Stembureaus hingen vol met turkse vlaggen en propaganda voor Turkse organisaties. Er kwamen mensen met handenvol volmachten en analfabete vrouwen die “geholpen” moesten worden. Dit is een grove schending van de neutraliteit in een seculiere democratie, waar iedere schijn van partijdigheid vermeden moet worden. Samen met het gedoe rond Erdogan baart me dit grote zorgen.

Maar mijn ergernis en kwaadheid bereikte het toppunt in de loop van de avond. De stembureaus waren letterlijk nog niet dicht of bij de NPO en RTL ging de feestverlichting aan en ontstak er een geraas dat horen en zien me verging. Het Populisme is gestopt! gilden ze oorverdovend. Dinosaurussen uit de krochten van de politiek en media werden van het stof ontdaan en voor de camera's gezet en iedereen had het hoogste woord: Behalve de echte winnaars: PVV en FvD, die ontbraken bij dit feest.

Ik kan me vroegere verkiezingsavonden nog goed herinneren. Op een bezadigde, neutrale toon werden de uitslagen van de gemeenten één voor één getoond, met grafieken en duidelijke commentaren. In de studio waren dan vrij neutrale commentatoren die bedachtzame analyses gaven van het verloop en de mogelijke consequenties ervan.

Maar niet op de 15e. Uitslagen kregen we niet te zien en evenmin neutrale, bedachtzame commentaren. Het leek wel kermis op de apenrots. Feestende en hossende menigten, met bier en wijn schreeuwden halleluja bij de eerste exit polls en toen ging het goed los. Verliezers en winnaars brulden om het hardst dat ze gewonnen hadden en lijsttrekkers liepen zich als bavianen op de borst te kloppen en rond te paraderen alsof ze de wereldcup gewonnen hadden. Zelfs Angela Merkel gilde al dat het Populisme een halt was toegeroepen en zocht waarschijnlijk al naar haar favoriete massage-apparaat of hoe heet dat.

Waar is de waardigheid gebleven van de mensen die het volk moeten vertegenwoordigen? Waar is de bescheidenheid van de verliezers en waar de terughoudendheid van de winnaars? Stemmen mensen hierop? Op clowns en entertainers? Rutte met een glitterende flikkerstrik? Henk Krol die een dansje doet en mensen toespreekt als ware het een kleuterklas? Pechtold die bijna uit elkaar barst van zelfgenoegzaamheid? Een nepfiguur als Jesse Klaver die van a tot z uit ingestudeerde holheid bestaat? Willen mensen dat echt? Ik schaam me kapot voor Nederland. Ik schaam me voor de mensen die zich ooit Excellentie lieten noemen. Deze mensen moeten het volk vertegenwoordigen, maar vormen de verkeerde kant van het populisme, daar waar de elite zich zogenaamd gaat gedragen als het gepeupel (populus) om de sympathie te wekken. En blijkbaar werkt het. Maar het is van korte duur. Door niet het voorbeeld te geven van waardigheid voor hun ambt, taak en mandaat, ontstaat er een negatieve spiraal waarbij het laagste zich gerechtvaardigt voelt door dat wat het hoogste zou moeten zijn, maar wat zich verlaagd heeft, zodat er geen moreel kompas of ethisch voorbeeld meer bestaat. Dit is niet alleen de bijl aan de wortel, maar recht in de stam van de beschaving waar we ons op beroepen. Als zij het niet doen en de media doet mee aan de morele enkwalitatieve verloedering, wie moet dan nog een voorbeeld geven? Of is dit het voorbeeld?

Dit is waarom ik het erg somber inzie. Niet zozeer de uitslag van de verkiezingen op zich, maar de manier waarop dit allemaal aan het desintegreren is. De valse emoties, het hedonisme en het narcisme. De leugenachtigheid die er vanaf straalt. De wetenschap dat deze slangen morgen precies dat zullen doen waar ze niet voor gekozen zijn en de bevolking verder zullen vernederen, negeren en bedriegen. En bovenal dus een bevolking die dat blijkbaar wel weet, maar dat allemaal best vindt zolang ze maar kunnen feesten, dansen en zuipen. Brood en spelen, maar dan op de postmoderne wijze.

Ik wil niet dat politiek in carnaval verandert en verkiezingen in een kermis waar vreemde diersoorten worden getoond. Misschien word ik oud en is dit de nieuwe tijd zoals een schaakvriend me vanmiddag zei.